Stanley Clarke (elektrische en akoestische bas), Hiromi (piano), Ruslan Sirota (keyboards), Ronald Bruner jr (drums)

Stanley Clarke is een van de meest gelauwerde bassisten in de jazz. Hij werd beroemd met de band Return to Forever. Zijn speciale gaste is de talentrijke Japanse pianiste Hiromi, die opwindend, wervelend maar ook heel sensibel kan musiceren.

Stanley Clarke’s komst in de jazzwereld in 1971 was explosief. De slanke teenager uit Philadelphia kon onmiddellijk met bekende bandleaders zoals Horace Silver Art Blakey, Dexter Gordon, Joe Henderson, Gil Evans, Stan Getz en een jonge pianist Chick Corea werken. Zij herkenden zijn ruwe talent en zijn muzikaliteit.

Met Chick Corea creëerde hij een van de invloedrijkste elektrische fusionbands Return tot Forever. De band nam acht albums op, waarvan er twee goud haalden. Stanley Clarke had de bas al stevig op de voorgrond gebracht en deed dat nog meer met albums als ‘School Days’. Hij ontwikkelde ook de speciale slaptechniek die veel funkbassisten gingen gebruiken. Hij had dat gezien bij Larry Graham van Sly and The Family Stone. Maar hij verfijnde die techniek.

Clarke had ook grote invloed op de instrumentenbouw. Hij is altijd onlosmakelijk verbonden geweest met de handgemaakte Alembic basgitaren die hij bespeelde. Later ging hij werken met George Duke, Jeff Beck, Ronnie Wood & Keith Richards New Barbarians, met Jean-Luc Ponty en Al Di Meola. Vanaf 2001 keerde hij terug naar de jazzscène.

Voor het album Jazz in the Garden koos hij pianiste Hiromi. Hiromi Uehara kan zowel heerlijk rechttoe rechtaan, maar met evenveel aplomb avant garde spelen. Haar mengeling van traditionele en moderne muziek is onverwacht. Ze verraste de jazzwereld met haar debuutalbum ’Another Mind’, dat door pianist Ahmad Jamal werd geproduced. In haar geboorteland haalde die opname zelfs goud of 100.000 verkochte exemplaren. Het werd in 2004 Jazz album van het jaar. Ook met haar volgende albums sleepte ze allerlei prijzen in de wacht.

Een gelukkige ontmoeting met pianist Chick Corea bij Yamaha in Tokio bracht haar de dag nadien op het podium met Corea voor een improvisatie op twee piano’s. In 1999 trok ze naar het Berklee college of Music. Haar mentor werd jazzbassist Richard Evans. Samen met zijn vriend Ahmad Jamal ontfermden ze zich over Hiromi. ‘Zij is verbazend. Haar muziek, samen met haar overweldigende charme en spirit, zullen haar naar grote muzikale hoogten stuwen’, zei hij. Haar invloeden zijn eindeloos. “Ik hou van Bach,  Oscar Peterson, Franz Liszt, Ahmad Jamal. Maar ik hou ook van Sly and the Family Stone, Dream Theatre en King Crimson”, luidt het.