Gil Scott-Heron (spoken word, zang & keyboards), Glen Turner (zang, harmonica), Tony Duncanson (percussie), Carl Cornwell (saxofoon, fluit, keyboards)

Het was al ruim tien jaar gleden dat we nog iets van vernamen van Gil Scott-Heron. Niemand geloofde eigenlijk nog in een comeback en dacht eigenlijk dat Scott-Heron de muziekwereld definitief vaarwel gezegd had. Platenbaas Richard Russell (XL Recordings) nam het initiatief en stofte het werk van Gil Scott-Heron af en gaf er een nieuwe dimensie aan in ware Rick Rubin stijl. Het onlangs verschenen album I’m New Here is het resultaat.

Gil Scott-Heron is inmiddels de 60 voorbij. In de jaren ’70 stond hij aan de wieg van de hip-hop, slam poetry en spoken word. The Revolution Will Not Be Televised stamt uit die periode. Hij beïnvloedde een ganse generatie hiphopartiesten zoals Public Enemy wat hem ook de bijnaam ‘The Godfather of Rap’ op. Met veel humor gaf hij commentaar op de politieke en sociale toestanden waarbij zowel blank als zwart er bij momenten stevig van langs kregen wat hem dan weer de bijnaam ‘The Black Bob Dylan’ opleverde. Op zijn negentiende had hij als The Vulture en The Nigger Factory geschreven. Hij tekende het leven op in de getto’s en had het vaak over drugsgebruik. Het is dan ook ironisch dat net hij zelf ten prooi viel aan een drugsverslaving, aan lager wal raakte en meer dan eens in de gevangenis belandde.

Maar nu dus terug met I’m New Here. Een donker en rauw album waarop hij met zijn demonen afrekent. Muzikaal wordt zijn bluesy spoken word stem ondersteunt door diepe bassen en elektronische en Massive Attack-achtige atmosferische beats Een nieuw begin voor Scott-Heron? Laat ons hopen want zoals hij het zelf zegt: “No matter how wrong you gone, you can always turn around.”