José James zorgde vorig jaar met zijn debuut The Dreamer voor een van de spannendste debuutalbums. Met De single \"Park Bench People\", een nummer van Freestyle Fellowships, als een van de hoogtepunten van het album. Hij combineert blues, hiphop, soul en jazz waardoor hij eigentijdse jazz creëert en voorziet van een frisse sound. Vorig jaar schitterde hij al op Jazz Middelheim en speelde hij in het najaar nog vlot Joan As Police Woman van het podium in de AB. Dit jaar komt hij met een gloednieuw album.

James, 28 jaar en uit New York, is een echte lefgozer. Zijn demo belandde op het juiste moment bij de gerenommeerde BBC-dj Gilles Peterson. Die gaf James meteen de kans om zijn debuut The Dreamer uit te brengen op zijn eigen label Brownswood Recordings.

Voor The Dreamer liet hij zich bijstaan door een kwartet. Discreet en subtiel gaven zij alle ruimte aan James om de blues te zingen. Alleen pianist Junior Mance komt iets meer op de voorgrond, ook als songschrijver. Zeven van de tien nummers op de plaat zijn door James zelf geschreven. Met zijn eigen composities verkent James de soul jazz, hier en daar wat drum\'n bass in combinatie met soul, en lyrische ballades zoals het nummer “Winterwind”, extra in de verf gezet dankzij zijn magische stem.

Nog op dit album laat hij zijn fascinerende baritonstem horen. Die hoor je in zijn versie van \"Nola\", dat hij een actuele touch geeft door te variëren met zijn stem. Billie Holiday, John Coltrane en Chet Baker zijn zijn muzikale ouders, zoveel is zeker. De plaat toont ook James\' passie voor diversiteit. Met de song \"Spirits Up Above\" geeft hij aan dat hij opgegroeid is met hiphop. Met zijn versie van \"Park Bench People\" gaat hij eventjes over naar rap en spoken word, waaraan hij een beduidende portie hedendaagse jazz toevoegt.

José James (zang), Jef Neve (piano), Richard Spaven (drums), Glenn Gaddum (bas)